การที่เราได้เข้าไปอยู่ในสังคมที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวเราแต่มันดันเกิดขึ้นจริงๆ ขอเกิ่นก่อนว่า เราได้มีแฟนที่เคยคบกันมา3ปี ก่อนจะมาเจอคนนี้ คนที่คบมา3 ปี คือ นอกใจและเราไม่มีเวลาให้ พอถึงช่วงเวลาที่เราตัดสินใจเริ่มต้นใหม่กับคนที่เป็นโรคซึมเศร้า คือเราไม่ได้รับไม่ได้อะไร สำหรับเรา ถ้าเรารู้เราจะพยายามหาทุกวิถีทางทำให้เค้าดีขึ้น.. ช่วงปีแรกเป็นอะไรที่มันดีมาก ดีไปหมดทุกอย่างมีความสุข แต่บางครั้งก็อาจจะมีปัญหาเรื่อง ครอบครัว เค้าบ้าง ไม่ใช่ครอบครัวเค้าไม่ดี เค้าดี แต่ เค้ารักลูกเค้ามากเกินไปจนบางทีกลายเป็นความอึดอัด เวลาเราหลับเราจะล๊อคประตูไว้ แต่แล้วก้ต้องสะดุ้งตื่น เพราะแม่เค้าพยายามไขมันเข้ามา แม่เค้าชอบบอกให้เราตื่นเช้า ใส่บาตร ทำบุญ แต่บางทีอยากให้เค้าเข้าใจว่าเราใกล้จะเรียนจบแล้ว เรานอนดึกทุกวัน เพราะทำธีสิส เราอึดอัดในใจมากๆ เพราะเค้าเป็นแบบนั้น ทุกวัน บางครั้งก็ชอบเอาเราไปเปรียบกลับแฟนเก่า เค้า ว่าแบบ คนก่อนเค้าตื่นมาช่วยทำกับข้าว ทุกเช้า เราก้ได้แค่ยิ้ม และเงียบ กับแฟนก้ไม่เคย บอก และจะบอกว่า แฟนเก่าเรา เค้าจะมีปัญหากับแม่บ่อยมากๆ ไม่พอใจอะไรจะโมโห ใส่กัน แต่แม่เค้าก็ยอม เพราะรักลูก แฟนเก่าเราอยู่ด้วยกันกับเราไม่เคยแม้จะช่วยเรา ทำอะไรเลย สักอย่างเค้าให้เหตุผลเราว่า เค้าเคยทำตอนอยู่กับแฟนเก่าแล้ว เค้าเหนื่อย ความรู้สึกเราตอนนั้นคือ แปล่งๆเลย แต่ก็คิดในใจว่า เค้าอาจจะพูดออกมาแบบไม่ได้คิด ก่อนจะคบกัน เราบอกว่าเราขอเวลานะ กว่าเราจะรักคนๆนึงได้ต้องใช้เวลาเหมือนกัน เริ่มเข้าเดือนที่สองที่คบกันคือ เค้าจู่ๆก็ร้องไห้ออกมา แล้วบอกว่า ขอบคุณนะที่ทำให้ทุกๆอย่าง พยายามเข้าใจเค้า ทุกๆอย่าง กว่าที่ครอบครัวเค้าเข้าใจ แล้วเค้าก็บอกเราว่า เค้า รักเรา.. และรักมากๆ เราก็กอดเค้า แล้วบอกว่าโอเค พี่รอหนูหน่อยละกันนะ หนูรักคนยากจริง และแล้วการคบกันก็ผ่าน1 ปี ... เรื่องที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น......
โดนหักหลังโดยการไปมีความสัมพันธ์กับพยาบาลที่ดูแล (แฟนเก่า) ที่เป็นโรคซึมเศร้า